“Hoe wij de de week doorkomen?  Nou, ik heb het best druk!” aldus Kim, medewerker van Hoeve Kakelbont. “We willen heel graag wat extra’s doen tijdens deze vreemde periode voor onze deelnemers; we willen er voor ze zijn.  Ik heb iedere dag 3 huisbezoeken en ik ben veel telefonisch in contact met deelnemers, vrijwilligers en andere medewerkers.” 

“Ik heb iedere dag 3 huisbezoeken en ik ben veel telefonisch in contact” – Kim

“Het wordt ontzettend gewaardeerd dat we een luisterend oor bieden. Je merkt dat veel deelnemers elkaar missen, maar ook de vrijwilligers, medewerkers, boer Joost en vooral de dieren zijn belangrijk voor ze.  Iedere keer opnieuw krijg ik de vraag: ‘hoe gaat het met Richard de geit?  Weer ontsnapt zeker?’ of ‘Geeft boer Joost wel genoeg water aan de planten?  En hoe gaat het nu met de lammetjes?’ Het zijn belangrijke onderwerpen voor ze”. 

“Je merkt dat Hoeve Kakelbont een belangrijke plek is geworden voor veel van onze deelnemers. Velen geven aan dat ze de dagelijkse activiteiten met elkaar missen. Denk aan samen een kopje koffie drinken, het krantje samen lezen, samen lekker koken of koekjes bakken. Maar ook gewoon even een rondje wandelen over de boerderij, waar dan vervolgens de geit of de ezel weer is ontsnapt en iedereen er met z’n allen achteraan gaat, haha. Je merkt dat ze dat vooral erg missen, maar het is even niet anders. Aan mij nu vooral de taak om herinneringen op te halen waar ze gelukkig ook erg van genieten.”

Aan mij nu vooral de taak om herinneringen op te halen waar ze gelukkig ook erg van genieten, zoals op deze foto is te zien – Kim

“Hoe gaat het met Truffel, het baby poesje? En heb je een filmpje van de lammetjes? En hoe staat het in de moestuin? Ook rustig zeker? Dit zijn een aantal van de vele vragen die ik iedere dag opnieuw krijg. Onze deelnemers zijn zó betrokken bij de boerderij en met elkaar, ik vind het geweldig.”

“Hoe mijn dag eruit ziet? Nou, best druk hoor; eerst doe ik een belrondje om te vragen hoe het gaat. Geen hoestklachten? Geen snotneus? Niemand in zijn/haar omgeving die zich verkouden of ziekjes voelt? Niet? Oke, dan geef ik aan dat ik eraan kom. Samen met m’n hondje of alleen rij ik dan langs de deelnemer om simpelweg een kopje koffie te drinken, samen een rondje te wandelen om lekker bij te kletsen over de dagelijkse dingen en vooral het samen zijn, daar hebben deelnemers behoefte aan in deze periode.”

“Onze deelnemers zijn zó betrokken bij de boerderij en met elkaar, ik vind het geweldig.”
– Annemiek

“Maar ik maakt ook de gekste dingen mee hoor. Ik krijg regelmatig een mooi bosje bloemen of leuke cadeautjes als bedankje. Het betekent veel voor me. Soms zijn mensen ook verdrietig of even heel boos over de situatie wat ik ook heel erg begrijp. Maar we kunnen er nu niets anders van maken dan het beste en er proberen voor elkaar te zijn.” 

“Voor mij is het alleen maar hartverwarmend om zo’n speciale werkplek te hebben en ik geniet van de deelnemers. Maar ik kan ook niet wachten om weer heerlijk over de boerderij te struinen met z’n allen.”

[/et_pb_text][/et_pb_column] [/et_pb_row] [/et_pb_section]